Noord-Hollandse Duinen

Bejaarde speelbal van wind en water

Zandribbels zijn fascinerend. Er zijn oneindig veel vormen en structuren. Dat maakt ze erg fotogeniek. Vlakbij bij de vloedlijn worden de contouren door het zeewater bepaald. Verder op het strand heeft de machtige wind het voor het zeggen.

Je zal maar een zandkorrel zijn. Ooit was je een onderdeel van een grote, massieve rots of berg. Miljoenen jaren geleden ben je afgebroken en door de rivieren vanuit de bergen afgevoerd naar de kust. Met zo'n turbulente geschiedenis verwacht je op je oude dag wel een beetje respect en gemoedsrust. Maar dan heb je het mis. De krachtige stroming van de Noordzee kent geen genade. Onafgebroken wordt je over de zeebodem geduwt. Als je eenmaal het vaste land bereikt, wordt het er niet veel beter op. De wind neemt het stokje over. Met enorme snelheden worden zandkorrels in lange lijnen over het vlakke strand geblazen. Onderweg komen ze kleine obstakels tegen: schelpen, aangespoeld zeewier en taaie plantjes als biestwarwegras en zeeraket. Hier vinden de eerste korrels dekking. De rest reist verder en bereikt de eerste duinenrij. Daar worden de meeste korrels tegengehouden door een fijne mat van helmgras. De rest komt tot rust in de luwte van de hoogste duintoppen. Daar liggen ze dan; in golvende zandribbels, keurig gesorteerd naar grootte en gewicht. In het warme, zachte avondlicht hebben ze eindelijk hun plekje gevonden. Voor zo lang het duurt.

Nikon D300, Nikon 12-24mm F/4G, ISO 100, F/22 en 1/50 sec bij -0.7 EV

• < Vorige
• Volgende >