Ongestoord zonnen op drooggevallen platen
Met een beetje geluk zie je ze liggen op de zandplaten, terwijl je op de veerboot het wad doorkruist. Tegenwoordig is de zeehond weer een algemene verschijning in de Waddenzee. Zelfs langs de kust van Noord-Holland steekt het dier regelmatig zijn kop boven water. Maar het heeft er niet altijd rooskleurig uitgezien voor deze stoere en pijlsnelle jager. Nog maar zo'n 50 jaar geleden werden zeehonden zonder pardon afgeschoten. Tot in de verste hoeken van de Waddenzee werden ze opgejaagd en gedood. Tot zo'n 500 dieren per jaar! Het verbod op de jacht in 1962 maakte veel goed, maar daarna volgde de PCB-vervuiling in de jaren 70 en een virusepidemie in de jaren 80. Met de aanwijzing van reservaten in de Waddenzee heeft de zeehond een veilige thuisbasis gekregen. Hier vandaan heeft het dier gewerkt aan een sterke comeback. Pasgeboren jongen kunnen er ongestoord voor het eerst hun ogen openen. En wennen aan de uitgestrekte wildernis. Zonder last te hebben van mensen, boten of laagvliegende vliegtuigen. Tussen Texel en Vlieland, in het Eierlandse Gat, ligt een van de eerste reservaten. Meer dan 20.000 hectare water, zand en slik is hier het exclusieve leefdomein van de zeehond.
