Je zal toch maar een driedoornige stekelbaars zijn. Gedreven door een oeroude drang om te paaien, zwem je rond in de zoute wateren van de Noord-Hollandse kust. Je bent op zoek naar een doorgang naar het zoete water in het binnenland, maar de missie lijkt hopeloos. Want natuurlijke zout-zoet overgangen kent onze provincie niet. Sluizen, spuien en gemalen blokkeren de weg naar je natuurlijke habitat. Vissen die toch vastberaden een poging doen, overleven de confrontatie met de menselijke bouwwerken doorgaans niet. Geen wonder dat het voortbestaan van de meeste trekvissen onder druk staat. Zalm, steur, houting en elft zijn al verdwenen. Andere soorten als paling, glasaal en zeeforel staan er niet best voor. Gelukkig zijn er steeds meer bewindvoerders bewust van deze tragische situatie. Mede gedreven door Europese regelgeving worden op belangrijke migratiepunten de vissen een handje geholpen. Dankzij visspassages in de sluizen van IJmuiden, bij De Cocksdorp op Texel, gemaal Helsdeur bij Den Helder en de Afsluitdijk (2013) keren langzaam de kansen van de trekvis. Alleen al de vispassage op Texel hevelt in een jaar meer dan 300.000 driedoornige stekelbaarsjes van zee naar zoetwater.