Verborgen schoonheid in uitgestrekte zandwoestijn
Vraag menig Nederlander waar ze het eerste aan denken bij natuur en er zijn er maar weinig die het strand zullen noemen. We beschouwen het strand als onze persoonlijke zandbak. Waar we naar hartelust kunnen sporten, wandelen of op het terras kunnen genieten van de zon. Zo op het eerste oog lijkt er dan nog weinig ruimte voor natuur. Maar de schijn bedriegt. Onder het zand leven miljarden, piepkleine diertjes. Deze macrofauna vinden we vooral dichtbij bij het water, waar ze leven van algen. Hier op de grens tussen land en zee is er een overvloed aan voedsel, waar meeuwen, scholeksters en drieteenstrandlopers hun dagelijkse maaltijd bij elkaar scharrelen. Sommige vogels prikken met hun lange snavel in het zand, terwijl anderen geduldig wachten op wat het zeewater aanvoert. Verder op het strand moeten we wat langer zoeken naar leven. Bij het vloedmerk maken we de meeste kans. Tussen de lijn met aangespoelde zeewieren, dieren en rommel springt de strandvlo ons tegemoet. Het strand is een van de weinige plaatsen waar de zee haar geheimen prijsgeeft en de horizon vaak eindeloos is. Dan blijf je toch niet hangen op het terras?
