Kwallen. Eerst even goed kijken, voordat je wegrent
- In: Kust
- By Ronald van Wijk
- Hits: 581
De kwal heeft een imago-probleem. Waar andere dieren kunnen rekenen op onuitputtelijke bewondering, roepen kwallen vooral paniekreacties op. Menig badgast vlucht haastig het water uit, als men op een kwal stuit. Maar is dat wel nodig?
Kwallen zijn fascinerende beesten. Qua organen en lichaamsopbouw zijn ze misschien wat eenvoudig, maar dat wordt ruimschoots goedgemaakt door hun kleuren en betoverende, gracieuze manier van zweven door het water. Ook hun levensverhaal is indrukwekkend. Alle kwallen in de Nederlandse wateren worden niet ouder dan een jaar. In die korte periode ontwikkelen ze zich van een miniscuul bevrucht eitje, naar een doorzichtige poliep op de bodem (een soort mini-zeeanemoon) tot een kwal van misschien wel een meter breed. Kwallen zijn het meest berucht om hun jachttechniek. De tentakels bevatten duizenden giftige netelcellen (schijfkwallen) of kleefcellen (ribkwallen), waarmee prooidiertjes als plankton, garnalen en kleine visjes uit het water wordt gehengeld. De meeste kwallen zijn ongevaarlijk voor de mens. Van de acht soorten die langs onze kust voorkomen, hebben er slechts drie een gif dat krachtig genoeg is om een pijnlijke steek uit te delen. Dit zijn de kompaskwal, gele haarkwal en blauwe haarkwal. Van de rest hebben we niets te vrezen. Check dus eerst even welke soort het is. Grote kans dat je rustig kunt blijven ronddobberen in het verfrissende zeewater.
Nikon D300, Sigma APO 180mm F/3.5D Macro, ISO 100, F/7.1 en 1/40 sec bij -0.3 EV
