Eikapsel wulk; een veilige crèche op de zeebodem
- In: Kust
- By Ronald van Wijk
- Hits: 788
Wie regelmatig over het strand wandelt, is vast wel eens gestuit op een lichtgele, balvormige spons. Bekijk je de 'geschubde' bal van dichtbij dan zie je dat deze is opgebouwd uit allerlei kleine, vezelachtige zakjes. Waar komt dit opmerkelijke voorwerp vandaan?
Als de winter nadert en het zeewater steeds kouder wordt, komt er op de bodem van de Noordzee een bijzonder dier in beweging. Van november tot en met februari zoeken mannetjes en vrouwtjes van de wulk (een van de grootste slakken in de zee) elkaar op om te paren. Na de bevruchting zet het vrouwtje eitjes af op de zeebodem, vaak op stenen of ander hard materiaal. De hoornachtige eikapsels plakken tijdens het leggen aan elkaar en vormen kluwen, zo groot als een tennisbal. Elke cel bevat honderden eitjes. Het eerste slakje dat uitkomt, heeft een strategisch voordeel; totdat hij klaar is om het nest te verlaten, voedt hij zich met de overgebleven en nog niet uitgekomen eitjes. Na verloop van tijd raken de kluwen los van de ondergrond en gaan drijven. De verdroogde resten spoelen het gehele jaar aan. Als je er eentje tegenkomt, probeer 'm dan eens open te maken. Met een beetje geluk vind je nog jonge slakjes.
Nikon D300, Sigma APO 180mm F/3.5D Macro, ISO 100, F/9 en 1/320 sec bij -0.7 EV
